Η τεκίλα

  • Η τεκίλα image 25187
  • Η τεκίλα image 25178
  • Η τεκίλα image 25181
  • Η τεκίλα image 25188
  • Η τεκίλα image 25191

Words by:

Παίρνει το όνομά της από την ομώνυμη πόλη δυτικά της Γουαδαλαχάρα, που βρίσκεται στην Μεξικάνικη πολιτεία του Jalisco. Η τεκίλα είναι ένα απόσταγμα που δημιουργείται από τους ψημένους και ζυμωμένους χυμούς της αγαύης, ενός Μεξικάνικου φυτού με αιχμηρές άκρες που στην όψη θυμίζει κάκτο.

Δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την τεκίλα

ency 26 image

1. Η τεκίλα μπορεί να παραχθεί μόνο από 5 πολιτείες του Μεξικού: Το Jalisco (όπου γίνεται η μεγαλύτερη παραγωγή), το Nayarit, το Michoacan, το Guanajuato και τα Tamaulipas.

ency 44 image

2. Ο Jimador είναι ο άρτια εκπαιδευμένος θεριστής ο οποίος περιποιείται και κόβει τα φυτά της αγαύης. Χρησιμοποιεί ένα φτυάρι με πολύ κοφτερές άκρες (coa) ώστε να κόβει τα φύλλα (pencas) της αγαύης και να μείνει στο τέλος η ρίζα του φυτού, η pina. Πρόκειται για μία εξουθενωτική δουλειά που συνήθως γίνεται κάτω από πολύ υψηλές θερμοκρασίες.

ency 22 image

3. Το απόσταγμα προϋπήρχε της δημιουργία της Tequila Town. Περίπου δηλαδή. Βλέπετε στην μικρή αυτή πόλη βρίσκονται περισσότερα από 20 αποστακτήρια τεκίλας και έτσι το ερώτημα πάντα θα είναι: Η πόλη έγινε πρώτα ή το ποτό; Η αλήθεια είναι λοιπόν πως όντως το ποτό έγινε πρώτα, ωστόσο ως την δημιουργία της πόλης (το 1530) δεν είχε κάποιο συγκεκριμένο όνομα.

ency 60 image

4. Η κοιλάδα της Τεκίλα είναι προστατευμένη ως μνημείο κληρονομιάς από την Unesco.

ency 91 image

5. Οι Μεξικάνοι πίνουν την ζυμωμένη αγαύη ακόμη προτού γίνει η απόσταξη της τεκίλας, σε μια μορφή που ονομάζεται pulque. Την απολαμβάνουν μάλιστα σε παραδοσιακές “pulquerias” ακόμη και με διάφορες προσθήκες όπως ο ανανάς, το lime, η βανίλια και το γκουάβα. Πρόκειται για ένα φρέσκο, κάπως γαλακτερό και ελαφρώς αφρισμένο ποτό με μια περίεργη επίκτητη γεύση που θυμίζει ξύδι.

ency 92 image

6. Όπως η Σκοτία, έτσι και το Μεξικό έχει τα highlands και τα lowlands. Τα lowlands όμως του Μεξικού βρίσκονται αρκετά ψηλά σε υψόμετρο (1200-1600 μέτρα), ενώ τα highlands ξεπερνούν τα 2000 μέτρα. Οι αγαύες που φυτρώνουν στα lowland είναι συνήθως μικρότερες, με ελαφρώς μικρότερη περιεκτικότητα σε ζάχαρη, αντίθετα με εκείνες που φυτρώνουν στα κόκκινα χώματα των highland.

ency 23 image

7. Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τρόπο παραγωγής της τεκίλας:
Ο παραδοσιακός, κατά τον οποίο χρησιμοποιείται ένας χτιστός φούρνος που ονομάζεται “horno” στον οποίο ψήνονται οι pina οι οποίες στην συνέχεια συνθλίβονται με έναν πέτρινο μύλο που λέγεται Tahona. Η ζύμωση γίνεται σε ανοιχτές δεξαμενές, και η απόσταξη σε χάλκινους συνεχείς άμβυκες.

Ο μοντέρνος, κατά τον οποίο οι pina ψήνονται στον ατμό σε μεγάλους κλιβάνους και μετά συνθλίβονται με κυλινδρικούς μύλους. Η ζύμωση και η απόσταξη γίνονται σε καζάνια και αποστακτήρες από ανοιξείδωτο ατσάλι.
Ο βιομηχανικός, κατά τον οποίο αντλείται το άμυλο από την ωμή αγαύη και στην συνέχεια γίνεται απόσταξη σε αποστακτήρες στήλης.

ency 38 image

8. Για να ονομαστεί “τεκίλα” ένα απόσταγμα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 51% αγαύη και η ισορροπία να επιτυγχάνεται από ζυμωμένα σάκχαρα.

9. Σύμφωνα με το International Wine & Spirits Research (IWSR), στην Αμερική εντοπίζεται μία ραγδαία αύξηση της ζήτησης σε 100% agave τεκίλα (από 100% απόσταξη αγαύης), κάτι το οποίο πλέον συμβαίνει και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

10. Οι μεγαλύτερες σε κατανάλωση τεκίλας περιοχές είναι το Μεξικό, οι ΗΠΑ στο σύνολό τους και η Καλιφόρνια ξεχωριστά.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων

Δυστυχώς η τεκίλα συχνά ταυτίζεται με πολλές παρανοήσεις οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν δημιουργηθεί πολύ παλαιότερα, όταν η ποιότητα του εξαγόμενου αποστάγματος δεν ήταν και τόσο καλή. Για παράδειγμα παλαιότερα την είχαμε συνδέσει μόνο με σφηνάκια τα οποία πίναμε αφού είχαμε γλύψει αλάτι. Γενικά ήταν συνδυασμένη με στιγμές έντονου πάρτι και έτσι δεν προκαλεί εντύπωση που δεν της επιδείκνυαν τον σεβασμό που της άρμοζε.

Για καλή μας τύχη όμως η κατάσταση στις μέρες μας έχει αλλάξει κυρίως γιατί από τεχνική πλευρά η τεκίλα πλέον παράγεται με κορυφαία standards τα οποία επιπλέον είναι και θεσπισμένα από το Tequila Regulatory Council που εδραιώθηκε το 1993. Οι καταναλωτές πλέον δείχνουν ολοένα και μεγαλύτερη προτίμηση στην τεκίλα με το 1998 να θεωρείται χρονιά σταθμός καθώς τότε για πρώτη φορά σημειώθηκε μεγαλύτερη προτίμηση σε ‘100% agave’ τεκίλα απ’ ότι σε ‘mixto’ (51% agave) που προτιμούνταν ως τότε. Αυτό παράλληλα σήμαινε πως ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν ακόμη και περισσότερα χρήματα για να την απολαύσουν, και έτσι πλέον στις μέρες μας η τεκίλα είναι ένα αξιοσέβαστο απόσταγμα που στα μάτια των περισσοτέρων είναι όσο ψηλά είναι και το Κονιάκ ή το ουίσκι, κάτι το οποίο προάγουν και οι bartender.

Μία από τις συχνότερες παρανοήσεις είναι πως η τεκίλα συνήθως έχει ένα σκουλήκι στο μπουκάλι της. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο συγγενής της τεκίλας, το μεσκάλ είναι αυτό που συνήθως συνδέονταν με το σκουλήκι, το οποίο μάλιστα δεν ήταν καν σκουλήκι αλλά μιας μορφής προνύμφη (moth larva). Το μεσκάλ είναι ένα απόσταγμα που επίσης παράγεται στο Μεξικό αλλά από διαφορετική περιοχή (συνήθως στην Oaxaca), από ποικίλα είδη αγαύης, με διαφορετικά στάδια παραγωγής και με εντελώς διαφορετική γεύση.

Στις μέρες μας παράγουν τεκίλα περισσότερα από 150 αποστακτήρια πολλών διαφορετικών ειδών και έτσι υπάρχει μια τεράστια γκάμα μέσα από την οποία μπορείτε να επιλέξετε εκείνη που σας ταιριάζει γευστικά καλύτερα.

ency 81 image

×
  • Καλωσηρθατε στο
  • Τα παντα για τον κοσμο του ποτου, των bar και των cocktail
  • Παρακαλουμε επιβεβαιωστε πως ειστε ανω των 21 ετων και συμπληρωστε το email σας
  • Οχι ευχαριστω, θελω να προχωρησω στο diffordsguide.com
CSS revision 42f8d9b