Το Dry Martini

  • Το Dry Martini image 1

Words by:

Αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε μόνο ένα cocktail που κάθε bartender πρέπει να ξέρει να φτιάχνει, αυτό θα ήταν το Dry Martini. Ένα ποτό που δεν είναι ούτε περίπλοκο ούτε απαιτεί πολύ ώρα για την προετοιμασία του.

Σερβίρεται σε ένα χαρακτηριστικό ποτήρι με ανοιχτό στόμιο και τα συστατικά του είναι ευρέως γνωστά. Είναι ένα ποτό που βγαίνει κατευθείαν από την καρδιά του κόσμου των cocktail και δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην το κάνετε πάντα άψογο.

Περιέχει gin και βερμούτ. Και όταν δεν έχει gin περιέχει βότκα και βερμούτ. Χρησιμοποιείτε πολύ από το απόσταγμα και λίγο από τα υπόλοιπα. Το παγώνετε καλά και μετά το βάζετε στο χαρακτηριστικό ποτήρι, αυτό που βλέπετε και στις φωτογραφίες. Γαρνίρετε με μία ελιά και όταν δεν θέλετε ελιά, γαρνίρετε με μια φλούδα. Δεν ακούγεται και τόσο δύσκολο, σωστά;

Υπάρχουν πολλοί bartender που δυσκολεύονται να φτιάξουν ένα σωστό Dry Martini και αν είστε ένας από αυτούς διαβάζετε το κατάλληλο άρθρο. Το να ξέρετε να φτιάχνετε σωστά Martini είναι πολύ απλό, αρκεί να ακολουθήσετε συγκεκριμένα βήματα:

Βήμα πρώτο: Επιλέξτε τα συστατικά σας

Ένα Martini μπορεί να γίνει είτε με gin είτε με βότκα. Αν θέλουμε να είμαστε πολύ αυστηροί, πρέπει πάντα να βάζετε gin τουλάχιστον όταν σας το ζητούν ως Dry Martini (αν κάποιος σας το ζητήσει έτσι ακριβώς και εσείς αποφασίσετε να πιάσετε το μπουκάλι της βότκας τότε καλύτερα να αλλάξετε δουλειά). Τα Martini με βότκα συνήθως τα ζητούν ως Vodkatini αν και πολλές βορές μπορεί απλά να σας ζητήσουν ένα Martini με βότκα (όπως και στην προηγούμενη περίπτωση, έτσι και τώρα, εάν σας ζητήσουν ένα Martini Με βότκα και εσείς επιμείνετε να το φτιάξετε με gin, θα πρέπει και πάλι να σκεφτείτε να αλλάξετε δουλειά).

Για να αποφύγετε λοιπόν την οποιαδήποτε παρανόηση, όταν σας ζητούν ένα Martini πάντα θα πρέπει να ρωτάτε εάν το προτιμούν με βότκα ή με gin. Αυτή η ερώτηση θα τους ικανοποιήσει και αν όχι πείτε τους ότι εγώ σας είπα να ρωτάτε. Ρωτώντας θα έχετε καταφέρει να αποφύγετε και μία επιπλέον παρεξήγηση, αυτή του να εννοούν το Martini της γνωστής εταιρείας, πράγμα το οποίο συμβαίνει συχνά. Από εκεί και πέρα πρέπει να σιγουρευτείτε πως το απόσταγμα που θα επιλέξτε είναι καλής ποιότητας. Αυτό μάλιστα θα πρέπει να είναι ο γενικός κανόνας για οποιοδήποτε ποτό θέλετε να φτιάξετε. Ένας εύκολος κανόνας για την περίπτωση του Martini είναι να έχετε κατά νου πως οτιδήποτε έχει κάτω από 40% αλκοόλ, δεν κάνει.

Εάν ο πελάτης σας έχει μια συγκεκριμένη προτίμηση σε brand τότε σίγουρα θα σας το ζητήσει. Διαφορετικά σας συστήνω να διαλέξετε ό, τι καλύτερο μπορείτε και φυσικά να το χρεώσετε ανάλογα. Προσωπικά δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση σε βερμούτ αν και συνήθως προτιμώ το Noilly Prat ή το Martini. Βάζω όμως τόσο λίγο που ελάχιστη διαφορά κάνει στο τελικό αποτέλεσμα.

Βήμα δεύτερο: Παγώστε το ποτήρι σας

Είναι προτιμότερο να έχετε πάντα παγωμένα ποτήρια στην κατάψυξή σας αλλά εάν αυτό δεν είναι δυνατό, γεμίστε ένα ποτήρι με θρυμματισμένο ή κανονικό πάγο, προσθέστε και λίγο νερό και θα παγώσει άμεσα. Θα εκπλαγείτε αν διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορεί να καταστραφεί ένα ποτό εάν το σερβίρετε σε ποτήρι που είναι σε θερμοκρασία δωματίου. Συγκεκριμένα τα Martini πρέπει να είναι παγωμένα. Πολύ παγωμένα. Και πρέπει να πίνονται πολύ γρήγορα για να μην ζεσταθούν, άρα πρέπει να τα σερβίρετε σε μικρά ποτήρια.

Βήμα τρίτο: Φτιάξτε το ποτό

Τα Martini πρέπει να φτιάχνονται στο mixing glass και να σουρώνονται στο ποτήρι. Εάν ο πελάτης σας επιμένει πως το θέλει φτιαγμένο στο shaker, θα πρέπει να το κάνετε αλλά θα σας συμβούλευα να του πείτε ευγενικά πως το ζητάει λάθος. Γενικά θα πρέπει να αγνοήσετε οποιαδήποτε βλακεία περί shaken martini. Το μοναδικό πραγματικό μυστικό για ένα τέλειο Martini είναι να πετύχετε την ιδανική μικρή ποσότητα βερμούτ.

Ένας “ασφαλής” τρόπος για να το πετύχετε αυτό είναι να γεμίσετε το mixing glass σας με πάγο και να προσθέσετε βερμούτ. Στην συνέχεια ανακατεύετε καλά το βερμούτ με τον πάγο και σουρώνετε το βερμούτ ώστε να μείνει όσο πραγματικά χρειάζεται πάνω στον πάγο σας. Για ένα ποτήρι χωρητικότητας περίπου 5oz χρησιμοποιώ 75ml gin ή βότκας. Ανακατεύω περίπου 15 φορές προσθέτοντας επιπλέον πάγο κατά την διάρκεια. Μετά σουρώνω το ποτό μου στο παγωμένο ποτήρι και γαρνίρω. Αυτή η διαδικασία θα πρέπει να γίνει αρκετά γρήγορα ώστε να μην νερώσει το ποτό αλλά ταυτόχρονα αρκετά προσεκτικά ώστε να μην το καταστρέψετε, να μην σπάσετε το mixing glass ή να μην σας πέσει από την βιασύνη σας πάγος μέσα στο ποτήρι.

Υπάρχει ένας ακόμη εύκολος τρόπος για να εξασφαλίσετε ότι το martini σας είναι άψογο και είναι αυτός που χρησιμοποιούν οι πολύ έμπειροι bartender. Πρόκειται για μία μέθοδο την οποία χρησιμοποιούσα και εγώ μέχρι να την παρατήσω γιατί δεν ήμουν ευχαριστημένος από το dilution (αραίωση) του ποτού μου. Η μέθοδος αυτή είναι γνωστή ως “naked martini” (τουλάχιστον έτσι την αποκαλούν όσοι δεν είναι καλοί στο να την εφαρμόζουν), και έχει την λογική ο πάγος να μην έρχεται καθόλου σε επαφή με το απόσταγμα και το βερμούτ. Για να φτιάξετε ένα naked martini θα πρέπει να έχετε στην κατάψυξή σας και το απόσταγμα και τα ποτήρια. Βγάζετε ένα ποτήρι από την κατάψυξη και του προσθέτετε 3 σταγόνες βερμούτ. Μετά προσθέτετε το παγωμένο σας απόσταγμα και γαρνίρετε. Τόσο απλό.

Μάλιστα οι Oliver Peyton από το Atlantic, Gilberto Petri από το Dukes Bars και Salvatore Calabrese, μόνο έτσι πίνουν και φτιάχνουν τα Martini τους. Να θυμάστε όμως πως τρία τέτοια ποτά αρκούν για να ρίξουν κάτω ακόμη και ελέφαντα.

Βήμα τέταρτο: Η γαρνιτούρα

Ένα martini μπορεί να σερβιριστεί με μια ελιά ή με μία φλούδα, κάτι στο οποίο θα απαντήσει ο πελάτης σας. Στο μπαρ μου, η “house” πρόταση είναι ελιά για τα martini με βότκα και μια φλούδα από λεμόνι για εκείνα με το gin.
Η ελιά θα πρέπει να έχει ξεπλυθεί, να είναι χωρίς κουκούτσι και να μην έχει τίποτα μέσα της. Την περνάτε από ένα στικ και το τοποθετείτε μέσα στο ποτήρι σας. Μπορείτε να βάλετε και δύο ελιές αλλά τότε το ποτό σας θα λέγεται “Franklin” από τον Franklin D. Roosevelt.

Εάν προτιμήσετε το twist (φλούδα) θα πρέπει να είναι όχι μεγαλύτερο από τον αντίχειρά σας, να έχει μόλις κοπεί από το λεμόνι και να έχει όση λιγότερη ψίχα (το άσπρο μέρος) γίνεται. Ιδανικά, πρέπει να την πιέσετε αναποδογυρισμένη πάνω από το ποτήρι σας ώστε να βγάλει όλα της τα έλαια πάνω από το ποτό, να το αρωματίσετε επιπλέον και να δημιουργήσετε μία μικρή στρώση που δεν θα επιτρέψει τόσο εύκολα στο βερμούτ να διαχωριστεί. Μπορείτε να σκουπίσετε τα χείλη του ποτηριού πριν το σερβίρετε.

Εάν ο πελάτης σας ζητήσει μία πίκλα κρεμμυδιού για γαρνιτούρα, τότε το ποτό ονομάζεται “Gibson” από τον Charles Dana Gibson, έναν αμερικάνο σκιτσογράφο. Οι πίκλες αντιπροσωπεύουν τα στήθη των γυναικών και άρα εφόσον αποφασίσετε να σερβίρετε έτσι το ποτό σας, προσθέστε δύο.

Βήμα πέμπτο: Διαβάστε βιβλία

Έχουν γραφτεί πολλά βιβλία για το Martini και διαβάζοντάς τα θα μάθετε πολλά πράγματα για να γίνετε καλύτεροι. Επιπλέον θα μάθετε και πολλές μικρές ενδιαφέρουσες ιστορίες τις οποίες μπορείτε να τις λέτε για να διασκεδάζετε τους πελάτες σας και να εκνευρίζετε τους συναδέλφους σας. Το βιβλίο του Barnaby Conrad είναι πολύ ενδιαφέρον αν και μου έδωσε την αίσθηση πως το έγραψε με σκοπό μόνο να του πουν μπράβο, ενώ του John Doxac με τίτλο “Stirred not shaken”, είναι ένα αριστούργημα που δύσκολα θα βρείτε, αλλά αξίζει τον κόπο.

Έμαθα να φτιάχνω ποτά από τον Ray Cook ο οποίος όταν μιλούσαμε για το “τέλειο” Martini έλεγε πως “είναι πάντα αυτό που θέλει ο πελάτης”. Αυτή του την ατάκα δεν θα σταματήσω να την κάνω πράξη ποτέ.

×
  • Καλωσηρθατε στο
  • Τα παντα για τον κοσμο του ποτου, των bar και των cocktail
  • Παρακαλουμε επιβεβαιωστε πως ειστε ανω των 21 ετων και συμπληρωστε το email σας
  • Οχι ευχαριστω, θελω να προχωρησω στο diffordsguide.com
CSS revision 468f494